Olga Arcimowicz:

Wierzę, że Polacy nie zapomną Okudżawy

Bułat Okudżawa kochał Polskę i miał tu wielu oddanych przyjaciół - powiedziała podczas poniedziałkowego spotkania z dziennikarzami żona artysty Olga Arcimowicz.

Arcimowicz przyjechała do Polski na warszawską premierę sztuki "Mersi, czyli przypadki Szypowa" według powieści Okudżawy. Sztukę zaprezentował w sobotę i niedzielę w warszawskim Teatrze Dramatycznym Teatr im. Modrzejewskiej z Legnicy. Spektakl wyreżyserował dyrektor sceny z Legnicy Jacek Głomb, twórca m.in. nagradzanej "Ballady o Zakaczawiu".

"Spektakl podobał mi się i sądzę, że Okudżawie także przypadłby do gustu. Główna idea tekstu została przekazana w sposób, w jaki to sobie wyobrażał Bułat. Do tej pory spotykałam się z takimi inscenizacjami, że przez sześć godzin aktorzy czytali tekst powieści, a widzowie spali. Tu była piękna muzyka i oprawa plastyczna. Bardzo dużo działo się na scenie. Nie zrozumiałam ani słowa, ale nie było to przeszkodą, bo przecież znam fabułę" - powiedziała żona artysty.

Arcimowicz prowadzi fundację propagującą twórczość Okudżawy, jest też dyrektorką muzeum artysty pod Moskwą. Zajmuje się wydawaniem jego książek, organizowaniem wystaw i koncertów. "Wiem, że Bułat jest bardzo lubiany w Polsce, ale jest też popularny w Czechach i Japonii, świetnie znają go w Szwecji, Finlandii i Izraelu. Wielu emigrantów, wyjeżdżając z Rosji, zabierało na Zachód kasety z jego piosenkami. Natomiast jego twórczość jest w zasadzie nieznana we Francji i Anglii. Być może nie została dobrze przetłumaczona, a może po prostu nie było to potrzebne" - zastanawia się.

Arcimowicz twierdzi, że Okudżawa bardzo lubił Polskę. "Poszczęściło mu się, bo jego przyjaciółmi byli tu wielcy i bardzo utalentowani ludzie. Jego poezję tłumaczyli najlepsi polscy poeci. Chcę wierzyć, że kiedy w Rosji go zapomną, w Polsce nadal będą o nim pamiętać. Ale Okudżawa nie jest dla wszystkich, jest dla ludzi myślących" - zastrzegła. 

Jedną z przyjaciółek artysty była Agnieszka Osiecka. "To była bardzo bliska przyjaźń. Mieszkaliśmy w domu Agnieszki, jej mama rano przynosiła nam kawę" - opowiadała Arcimowicz. Wspominała też z sentymentem sztuki Okudżawy wystawiane przez STS, przez Wojciecha Siemiona w Teatrze Telewizji i piosenki artysty w wykonaniu Daniela Olbrychskiego.

Arcimowicz powiedziała, że twórczość Okudżawy od lat cieszy się też dużą popularnością w Japonii. "Zaczęło się od tego, że jednej ze znanych tam piosenkarek spodobały się jego utwory i zaczęła je wykonywać. Potem nagrano płytę, pojawiły się bardzo dobre recenzje w prasie, przetłumaczono mu dwie powieści. Byliśmy zapraszani do Japonii. Dla nas, ludzi ze Związku Radzieckiego, życie tam było bardzo dziwne, wręcz nierealne. Kiedy Bułat opowiadał o swoim życiu w Rosji, Japończycy płakali. Tak zaczęła się ta miłość. Potem, gdy mąż chorował w Ameryce, oni zbierali pieniądze i przysyłali mu je. Znają go i uczą o nim na uniwersytetach" - powiedziała żona poety.

Twórczość Bułata Okudżawy - barda, poety i prozaika, była niepowtarzalnym zjawiskiem w radzieckiej kulturze. Już za życia artysta stał się legendą, symbolem pokolenia lat sześćdziesiątych, a jego pieśni były znane i śpiewane nie tylko w Związku Radzieckim. Bułat Okudżawa zmarł 12 czerwca 1997 roku w Paryżu, gdzie przebywał z kilkudniową wizytą. Miał 73 lata. 

[do góry]                                                                                                 <<< wstecz